Czym jest dehiscencja kostna?
Dehiscencja kostna to ubytek kości wyrostka zębodołowego obejmujący powierzchnię korzenia zęba. Oznacza to więc, że fragment korzenia pozostaje pozbawiony prawidłowej osłony kostnej, co z kolei może wpływać na zdrowie przyzębia oraz stabilność zęba.
Najczęściej dehiscencja rozwija się w okolicy zębów ustawionych poza łukiem zębowym lub w miejscach, gdzie kość jest naturalnie cienka.
PRZECZYTAJ TAKŻE: Angulacja – co to oznacza w stomatologii?
Przyczyny powstawania dehiscencji kostnej
Do powstawania dehiscencji kostnej prowadzą różne czynniki anatomiczne oraz mechaniczne. Najczęściej problem pojawia się wskutek:
- cienkiej blaszki kostnej,
- nieprawidłowego ustawienia zębów,
- przeciążeń zgryzowych,
- agresywnego szczotkowania zębów,
- chorób przyzębia,
- nieprawidłowo prowadzonego leczenia ortodontycznego.
W rezultacie dochodzi do stopniowego zaniku kości otaczającej korzeń zęba.
Objawy dehiscencji kostnej
Dehiscencja kostna przez długi czas może nie powodować wyraźnych objawów. Jednak wraz z postępem zmian pacjent może zauważyć:
- cofanie się dziąseł,
- nadwrażliwość zębów,
- wydłużenie koron zębów,
- odsłonięcie powierzchni korzenia,
- dyskomfort podczas szczotkowania.
Co więcej, odsłonięty korzeń staje się bardziej podatny na uszkodzenia oraz rozwój próchnicy korzenia.
Diagnostyka
Lekarz rozpoznaje dehiscencję kostną na podstawie badania klinicznego oraz diagnostyki obrazowej. Najczęściej stomatolog lub periodontolog wykonuje:
- zdjęcia RTG,
- tomografię komputerową CBCT,
- ocenę stanu przyzębia.
Dzięki temu specjalista może dokładnie ocenić zakres utraty kości oraz zaplanować odpowiednie leczenie.
Leczenie dehiscencji kostnej
Leczenie zależy przede wszystkim od stopnia zaawansowania zmian oraz ich przyczyny. W pierwszej kolejności lekarz stara się wyeliminować czynniki prowadzące do zaniku kości.
W zależności od sytuacji leczenie może obejmować:
- poprawę higieny jamy ustnej,
- leczenie periodontologiczne,
- korektę urazowych kontaktów zgryzowych,
- leczenie ortodontyczne,
- zabiegi regeneracji kości i dziąseł.
Dzięki temu możliwe staje się ograniczenie postępu zmian i poprawa stanu tkanek przyzębia.
Znaczenie profilaktyki
Profilaktyka dehiscencji kostnej opiera się przede wszystkim na prawidłowej higienie jamy ustnej oraz regularnych kontrolach stomatologicznych. Dlatego też warto unikać zbyt intensywnego szczotkowania i szybko reagować na objawy chorób dziąseł.
Ponadto odpowiednio zaplanowane leczenie ortodontyczne pomaga ograniczyć ryzyko uszkodzenia cienkiej blaszki kostnej.
Podsumowanie
Dehiscencja kostna to ubytek kości obejmujący powierzchnię korzenia zęba. Choć początkowo może przebiegać bezobjawowo, z czasem często prowadzi do cofania dziąseł i nadwrażliwości zębów.
Wczesna diagnostyka, właściwa higiena oraz odpowiednie leczenie periodontologiczne pomagają ograniczyć rozwój zmian i poprawić zdrowie przyzębia.
POWRÓT DO: SŁOWIK